Dat ik van de ouwelullenrock ben mag bekend zijn. Maar ook ik had nooit verwacht een tachtigjarige bovenaan mijn jaarlijstje te hebben. En tien jaar geleden had ik déze tachtigjarige al helemaal onwaarschijnlijk gevonden.
Maar de tachtigjarige in kwestie besloot het tien jaar geleden over een andere boeg te gooien. Met Ethan Johns als aanjager ging de Vegashoempa grotendeels de deur uit en deed de roots zijn intrede. Sindsdien heeft hij zich op vier duidelijk van elkaar verschillende albums opnieuw uitgevonden. Surrounded By Time was de meest moderne van de vier door het gebruik van elektronica, zonder het rootskarakter aan te tasten. Met als prijsnummer Talking Reality Television Blues, een van de twee tracks die nota bene spoken word is. Spoken word, met die stem!
Verder was het een raar jaar. Veel tegenvallers, soms niet heel onverwacht (Iron Maiden, Dream Theater, Deep Purple), soms wel (Foo Fighters, Diablo Swing Orchestra, Transatlantic, Crowded House). Tot die laatste categorie behoort ook mijn favoriete jamband Umphrey’s McGee, die een album uitbracht waarvan de titel opmerkelijker was dan de muziek: You Walked Up Shaking In Your Boots But You Stood Tall And Left A Raging Bull. Qua genres waren met name classic rock en prog erg mager dit jaar.
Het goede nieuws kwam uit vooral de hoek van blues en roots: naast de acts in het jaarlijstje waren er ook nog Scott McKeon, DeWolff, Ledfoot, Bernie Marsden, Robert Jon & The Wreck, Blackberry Smoke, Ayron Jones, SATE en Kingfish. Ze hadden stuk voor stuk niet misstaan in het lijstje.
1. Tom Jones – Surrounded By Time
2. Jason Bieler And The Baron Von Bielski Orchestra – Songs For The Apocalypse
3. Danny Elfman – Big Mess
4. Howlin Rain – The Dharma Wheel
5. The Georgia Thunderbolts – Can We Get A Witness
6. When Rivers Meet – Saving Grace
7. Paul Gilbert – Werewolves Of Portland
8. Joe Bonamassa – Time Clocks
9. Robert Plant & Alison Krauss – Raise The Roof
10. Mother Road – II
Waar ik voor 2021 het meest naar uitkeek, daar kijk ik merkwaardig genoeg nog steeds naar uit. Het concert van Igorr werd niet slechts één keer, maar uiteindelijk niet minder dan vier keer uitgesteld en ook King’s X’ Europese tournee werd naar het tweede deel van 2022 uitgesteld en daarmee ongetwijfeld ook de release van het nieuwe album. En nu maar hopen dat 2022 wél een beetje meewerkt…
Playlist van de jaarlijst op Spotify
De terugblik van Eric van den Bosch
400
vorig bericht