Tributebands zijn niet meer weg te denken uit het muzieklandschap. Bijna dagelijks staat er wel ergens een tributeband op het podium. In de theaterprogrammering beginnen deze acts een vaste waarde te worden, maar ook bij de concertpodia beginnen de acts terrein te winnen. Van een heel aantal artiesten is zelfs een veelvoud aan tributeacts actief. Zo zijn er ook meerdere Dire Straits-tributebands, maar volgens de verhalen is The Dire Straits Experience het allerbeste, weten zij in 013 het beste uit zichzelf te halen?
Rond de klok van half negen was de grote zaal in Tilburg goedgevuld en was het tijd voor de muziek van de legendarische Britse band. The Dire Straits Experience is al ruim vijftien jaar actief, ver alvorens de grote tributehype kwam opzetten. In de loop der jaren hebben de heren dan ook de muziek van hun voorbeelden Dire Straits zich meester gemaakt en dat was te merken vanaf de allereerste seconden. De band schroomde het dan ook niet om te openen met de gigantische hit Money For Nothing. Vanaf dat moment raakte het publiek meteen onder de indruk van de band, zong mee met de bekende song, maar maakte ook direct een dansje. In de buurt van het podium werden ook meteen de telefoons tevoorschijn gehaald en wie achteraf de filmpjes zou vergelijken met het origineel zou het enorm lastig krijgen. De tributeband The Dire Straits Experience is namelijk veel meer dan slechts een van de vele tributebands van de band rondom frontman Mark Knopfler. The Dire Straits Experience heeft jarenlang het muzikale oeuvre bestudeerd en het zich helemaal meester gemaakt, waarbij men ongetwijfeld veel heeft geleerd van oud-Dire Straits-bandlid Chris White, die ook al jarenlang deel uitmaakt van deze formatie.
De sfeer zat er dan ook meteen goed in bij 013. De muziek van de Dire Straits is tijdloos en spreekt al jarenlang vele generaties muziekliefhebbers aan. Het viel dan ook op dat er heel wat jongere bezoekers in Tilburg aanwezig waren. De muziek van de Dire Straits is misschien dan ook in vele families weer doorgegeven aan een volgende generatie. Samen genoot men dan ook van het optreden, wat nadat de technisch ook de laatste aanpassingen had gedaan qua instellingen nog veel beter door de speakers schalde. Vol enthousiasme werd dan ook Walk Of Life onthaald en veranderde de zaal in Tilburg in een dansvloer en de feestelijke sfeer zou vervolgens niet meer verdwijnen. De heren op het podium hadden er dan ook echt zin in, de lachende gezichten spraken boekdelen. Zanger en gitarist Terence Reis deed alles zo simpel lijken, maar zowel het gitaarspel als de zang deed als twee druppels water denken aan de kunsten van Mark Knopfler, wat toch echt veel moeilijker is dan het lijkt, maar ook de saxofoonkunsten van Chris White deden een grote duit in het zakje, wat een rasmuzikanten. The Dire Straits Experience maakte dan ook hun reputatie waar, men had echt het gevoel bij een show van de Britse groep te zijn, waarbij The Dire Straits Experience hun handen niet omdraaiden voor een langere versie zoals men die kende van de diverse live-opnames. Dat dan ook na een uur spelen er slechts zo’n acht nummers waren gespeeld was dan ook niet vreemd.
De show van vanavond ging dan ook precies zoals de band zich wenste. Zo lieten de heren het publiek smullen van een tien-minuten durende Telegraph Road, maar niet veel later zou frontman Terence toch even van slag zijn. Een gesprongen snaar gooide roet in het eten en zo moest de frontman zich even excuseren en de show stilleggen. Dat moment greep hij ook meteen even aan om te vertellen dat dit ook bij livemuziek hoort. Alles was live, ze waren geen meme. Al snel werd er een andere gitaar omgehangen, men probeerde hetzelfde nummer nog af te maken, maar men was te veel afgeleid. Gelukkig waren er nog genoeg songs om te spelen en men vervolgde de show met In The Gallery.
Het optreden van The Dire Straits Experience maakte ook heel wat los in de zaal. Zo kreeg men kippenvel bij de eerste tonen van Brothers In Arms en dat zou niet veel later bij Private Investigations nogmaals gebeuren. De gehele avond kwamen er al wat mooie klassiekers voorbij, maar èèntje ontbrak nog. Deze bleek te zijn bewaard voor het toegift, waarbij het publiek voor een laatste maal helemaal los mocht gaan. Een heerlijk uitgesponnen versie van Sultans Of Swing klonk door de grote zaal van 013 en eventjes mocht men nog een laatste dansje maken en volop genieten. Een betere Dire Straits-tribute is er niet en vol enthousiasme vertelde de heren op het podium dat het altijd goed toeven is in Tilburg en dat men graag weer een keer terug komt. Nu de band al vier keer in 013 heeft gespeeld kan die vijfde keer niet uitblijven toch?