Omdat er wel meer (metal)bands zijn met de bandnaam Hunter en omdat er een paar wijzigingen waren in de bezetting, vervelde de Belgische heavymetalband Hunter tot Hunter Omega. De naamsverandering valt samen met de release van de EP Lake of Death.
Als Hunter heeft deze band de voorbije tien jaar een mooi parcours afgelegd, met als hoogtepunt hun passage op Alcatraz in Kortrijk. Alcatraz kwam net voor de release van het album Rebel Angels Rise in 2023. Dat album werd internationaal goed onthaald en sinds vorig jaar is het ook verkrijgbaar op vinyl. Na Alcatraz volgden nog een handvol kleinere festivals in België en veel clubconcerten. In Nederland speelde Hunter Omega deze zomer als support van Warlord in de Sound Dog in Breda. Een jaar eerder mochten ze daar al openen voor Hyena. Wings of Steel nodigde hen dan weer uit naar de DVG in Kortrijk, terwijl Lord Vulture hen al meenam naar Gent en Antwerpen. Maar het mag altijd wat drukker worden in de agenda van deze fijne band. Nieuw in de bezetting bij Hunter Omega is gitarist Manu, die eerder aan de slag was bij onder meer Everglow, Crusader en Devil’s Bargain.
De nieuwe muziek op de EP dan. Ghost of Anarchy begint met enkele agressieve riffs om dan over te gaan op snelle, klassieke heavy metal. De versnellingen in deze track zijn leuk en vormen het peper en zout van het nummer, naast de knappe gitaarsolo. Ook de lyrics gaan ergens over, al blijft het wat mysterieus. Titeltrack Lake of Death begint eveneens scherp en snel. En op deze track houden ze bij Hunter Omega het gaspedaal constant ingedrukt. Knight of the Black Rose – een verwijzing naar Lord Seth uit Dungeons & Dragons – is op deze EP al aan zijn derde deel toe. Delen 1 en 2 staan op de eerder uitgebrachte full albums. Voor wie deze band van bij het begin volgt, is het leuk om zoiets als rode draad doorheen het oeuvre te hebben. Ook voor wie de voorgeschiedenis niet kent, is dit een leuk nummer. Al gaat het in het begin dan traag en wordt er meer verteld dan gezongen. Heerlijk hoe er gespeeld wordt met de spanningsboog. Pas na 3 minuten worden de galopperende drums ingezet en ze gooien er nog een nette gitaarsolo achteraan. Dit is veruit mijn favoriet van de vier tracks op deze EP. FAFO is de afkorting van F*ck around and find out. Er zit wat punkrock en oude Motörhead in dit nummer, dat opnieuw heel hard en strak gebracht wordt. Het gaat over opkomen voor jezelf en alles wat daarbij hoort (ook een pak slaag krijgen, blijkbaar). Afsluitend is het leuk dat het artwork van Lake of Death opnieuw verwijst naar het openingsritueel van de band (de figuur met de hoed in het artwork).
Dat een naamsverandering en bezettingswissel gepaard kan gaan met een nieuwe release is mooi meegenomen. Dan geef je als band meteen je visitekaartje (nog eens) af. Lake of Death heeft de frisheid en tegelijk de maturiteit van voorganger Rebel Angels Rise en toch klinkt dit net iets anders. Ik zie Hunter Omega graag nog eens terug op Alcatraz of voor een clubconcert.