Als ik mij vanavond naar de Cacaofabriek in Helmond begeef, is dit de tweede Pink Floyd tribute in een week tijd. Vorige week was ik aanwezig bij The Australian Pink Floyd in de 013, een band waarvan men zegt dat dit de benchmark is v.w.b. Pink Floyd tribute bands. De lat ligt dus hoog voor het Nederlandse Infloyd, de meest toonaangevende tribute band van Nederland…
Met name laatstgenoemde album heeft een aparte reputatie: het is het laatste album waar Roger Waters nog deel uitmaakte van de groep. De spanningen in de groep maakten dat ze na de opnamen ieder hun eigen weg gingen, oftewel niemand heeft ooit deze nummers door de originele band live mee mogen maken. Vanavond is dus een van de unieke avonden dat dit door een tribute band kan, en ook nog eens in een integrale uitvoering van het album. Wie verwacht een populaire set mee te gaan maken, die gaat bedrogen uitkomen, vanavond is het smullen voor de die-hard fans!
De band trapt af met het album The Final Cut. In het begin wordt de gitarist geplaagd door technische problemen, je ziet hem kabels ompluggen en er alles aan doen om het te fixen, terwijl de rest van de band ongestoord doorgaat. Na enkele minuten doet alles het weer, een bevestigend knikje tussen zanger en gitarist en dat hoor je ook: vanaf dat moment valt alles op z’n plek.
Het is duidelijk te merken dat er geen Serious Talent gehyped bandje op het podium staat waarvan men wil zeggen dat men er bij was. De blikken zijn naar voren gericht, en voor en na de pauze vindt men het podium belangrijker dan de bar: men wil genieten! De sfeer in de gezellig volle zaal is dan ook bijzonder goed te noemen, en wekt associaties op met het optreden van John Illsley (Dire Straits) 2 weken geleden.
Er valt wel wat te zeggen over het feit dat met regelmaat telefoons de lucht in gaan. Maar men laat dan ook weinig van de achterwand onbenut om een indrukwekkende licht- en videoshow neer te zetten. Niet alleen het oor, ook het ook wil wat he!
Het goede nieuws van de band is het slechte nieuws voor mij: ze spelen zo’n lange set dat ik niet tot het einde kan blijven i.v.m. het halen van mijn trein. En in het laatste gedeelte van de set komen ze ook tegenmoet aan de toch wel latent aanwezige verwachting van het publiek: de klassiekers. Jammer, maar ook al heb ik ‘slechts’ de mooie integrale live uitvoeringen van twee fenomenale albums gehoord, het was een bijzonder mooie en sfeervolle avond!