De band naam kan het al doen vermoeden; Black Sabbath geïnspireerd? Jazeker! Zware, voortslepende riffs en duistere atmosferen vertegenwoordigen de muziek van deze Griekse stoner rockers.
Een muzikaal moeras van vele massieve lagen (met soms ook nog behoorlijk echoënde onderdelen) van de muziek maken het geheel vaak wel ietwat onoverzichtelijk, maar je kunt als luisteraar wel heel lekker meedrijven met de monsterachtige flow. Duister, zwaar, zompig en hypnotiserend; lekker! Na het fuzzy moeras van opener Acantha, volgt een wel heel erg Kyuss geïnspireerde drive, aangevuld met muzikale psych-trip, 0315 genaamd. Dat deze band ook bijzonder aangenaam kan kabbelen en zweven, bewijzen ze met het rustiger Da Capo, al kan het halverwege ook knap beknellend aandoen, alvorens er toch ook hier weer naar een gedreven afronding toegewerkt wordt. Ook een stukje zeer overtuigende vocale invulling, moet ik zeggen. F.U. beukt er behoorlijk in, en heeft zo’n uit de tenen solo van maar een paar noten, maar dan wel zo, dat de snaren precies goed “aangevallen” worden en het ontstaan van kippenvel bij de luisteraar tot de mogelijkheden behoort. Na een stukje spelen met dynamiek in Red River, belandt je weer in een rustpuntje met Come Undone, alwaar de zang weer een mooie hoofdrol neemt; dit doet me soms aan jaren negentig lo-fi sferen denken. De afsluiter is een mooie combinatie van het betere hak-en-breek-werk, afgewisseld met zwevende en psych passages afgerond met schitterend samenvoegen van kwellende gitaarnoten en bezwerende klaagzang. Dit zou toch naar mijn mening op vinyl behoren uit te komen, maar is vooralsnog naar mijn info alleen digitaal of op CD verkrijgbaar bij Octopus Rising/Argonauta Records.